انواع پیاده روی 

پیاده روی مسابقه ای و پیاده روی سرعتی/قدرتی از انواع شاخص این ورزش می باشند. برای انجام هر دو نوع پیاده روی مزبور نیاز به یادگیری تکنیک های مربوط به آن می باشیم. تفاوت بین هر دو نوع در اینست که پیاده روی مسابقه ای از جمله ورزش های پذیرفته شده در المپیک با قوانین مربوط به خود می باشد در صورتیکه پیاده روی سرعتی/قدرتی بیشتر جنبه غیر رسمی و تفریحی دارد. برای مثال، یکی از قوانین پیاده روی مسابقه ای اینست که شصت پای عقبی ورزشکار نمی تواند از روی زمین بلند شود تا زمانیکه پاشنه پای جلویی برروی زمین قرار دارد. جدا از تکنیکها و مقررات، هر دو نوع پیاده روی بهترین شکل تمرین برای حفظ سلامت بدن و تناسب اندام می باشند. 

ساده ترین نوع پیاده روی، نیاز به تکنیک ندارد، فقط در یک محیط سرباز بر اساس یک فرمول خیلی ساده؛ با برداشتن یک قدم در جلوی قدم دیگر اقدام به راه رفتن می کنید! این عمل را شما در سراسر زندگی تان انجام داده اید چه بعنوان ورزش وچه بعنوان همراهی با یک دوست و امثال آن. مزایای بیشماری را می توان برای پیاده روی بیان کرد. می توان پیاده روی را بعنوان یک تمرین ورزشی قلمداد کرد بدون رعایت تکنیک های خاصی، اما اگر می خواهید شروع به انجام پیاده روی سرعتی و یا مسابقه ای نمایید، برای تحقق هدف تان در رعایت تکنیک های مربوط به آن کوشا باشید.
 
قواعد و تکنیک های پیاده روی
 
تکنیک های پیاده روی چه از نوع سرعتی و یا مسابقه ای مشابه می باشند. در زیر به خلاصه ای از مهمترین نکات آن اشاره می نماییم:

1. موقعیت پاها 

- یکی از اشتباهات مبتدیان در پیاده روی سریع، برداشتن گام های بلند است. برداشتن گام بلند در این رشته، از نظر بیومکانیکی کافی نیست و می تواند سرعت شما را کاهش دهد (بیومکانیک کاربرد قوانین مکانیکی در ارتباط با ساختار بدن انسان است و علمی است که نیروهای داخلی و خارجی وارد بر بدن انسان و اثرهایی که این نیروها ایجاد می کنند را مورد بررسی قرار می دهد). در مجموع بدلیل خستگی حاصل از انجام نادرست روش، کالری کمتری را می سوزانید. 
- برای افزایش سرعت در این نوع پیاده روی بجای برداشتن گام های بلند، تمرکز کنید بر اینکه با قدرت و فشار بیشتری پای جلویی خود را نزدیک به بدن بر روی زمین قرار دهید. نکته اشاره شده توسط تمامی دوندگان پیاده روی نوع سریع رعایت می شود.

2. نحوه قدم برداشتن 

- برای افزایش سرعت، قدم خود را از پاشنه برداشته شده و به پنجه ختم می شود. به بیان دیگر پهنای پا بطور همزمان یکجا از روی زمین بلند نمی شود. 
- ابتدا پاشنه پا را بر روی زمین قرار می دهید.
- سپس مابقی کف پا را در ادامه پاشنه بسمت مرکز کف پا بتدریج بر روی زمین قرار می دهید. 
- در انتها پنجه پا با فشار بر روی زمین قرار می گیرد. 
3. نشیمن گاه (اندام تحتانی) 

- بهنگام قدم برداشتن، همزمان باسن متناسب با حرکت پاها بسمت جلو و عقب در حرکت خواهد بود. 
- کمر شما باید در پیچ و تاب حرکتی باشد. نحوه دویدن دوندگان پیاده روی سرعتی شاید بنظر مضحک بیاید (بدلیل چرخش حرکت باسن) ولی اگر حرکت باسن را محدود نمایید، سرعت تان پایین می آید. 

4. نیم تنه بالایی

- نیم تنه بالایی خود را کاملا صاف نگاه دارید. خم شدن و یا تمایل به جلو و عقب از سرعت تان می کاهد. 

5. بازوها

- آرنج های خود را در زاویه 90 درجه (قائمه) نگاه دارید. 
- دست ها را آزاد و بدون فشار بگذارید. 
- بازوی خود را بسمت جلو وعقب نزدیک به بدن به حرکت در آورید (مانند حرکت نوسانی پاندول). برای کارایی بیشتر، بهتر است دستها از خط میانی بدن عبور نکند.
- حال سرعت حرکت نوسانی دست ها را افزایش داده و به تبع ان سرعت حرکت پاها نیز متانسب با آن افزایش خواهد یافت. 
       

  
6. سر، گردن و شانه ها 

- شانه ها و گردن را در وضعیتی صاف ولی راحت و بدون فشار بگذارید. سر باید در موقعیتی صاف و عمود و خط دید چشم ها بسمت مقابل باشند.


منبع: مقاله ای از سایت www.medicinenet.com